“Passione” di Adele Libero

passione

 

Acqua ca saglie, acqua ca scinne, pura,

l’ammore dinte ‘e braccia se sciuglieva,

‘nu vaso ne cercava n’ato ancora,

acqua ca saglie, acqua ca scinne vera.

Acqua ca saglie, doppe nove mise

nascette da st’ammore ‘na criatura,

bella comme ‘na stella ‘e chesta sera,

acqua ca scinne, ma isse nun ce steva.

Era partuto pe’ truvà lavoro,

‘a Germania ‘na terra ricca era,

ma spisso ‘o chianto dint’a ll’uocchie steva,

acqua ca scinne, l’ommo è fatto ‘e cera.

Doppo duje anne isso turnaje overo,

acqua ca saglie, era accussì allero,

ma doppo tanto tiempo senza ammore,

essa cu n’ato tutto ‘o tiempo steva.

Acqua ce ne scurreva chella sera,

vasaje ‘a figlia co’ core scuro scuro,

e po’ partette pe’ ‘na vita nova,

acqua ca scinne, ‘a nave ‘o porto steva.

Chesta è ‘na storia triste, ma sincera,

‘a storia e n’a passione e tant’ammore,

ca spisso ‘e durà troppo nun se cura,

acqua ca scinne, ‘a vita è ‘na turtura.

…….

Passione

Acqua che sali, acqua che scendi, pura,

l’amore nelle braccia si scioglieva,

un bacio ne cercava un altro ancora,

acqua che sali, acqua che scendi, vera.

Acqua che sali, dopo nove mesi

da quell’amore nacque una creatura,

bella come la stella questa sera,

acqua che scendi, ma lui più non c’era.

Era partito per trovar lavoro,

e la Germania terra ricca era,

ma spesso nei suoi occhi il pianto c’era,

acqua che scendi, l’uomo è di cera.

Dopo due anni lui tornò davvero,

acqua che sali, allegro assai era,

ma dopo tanto tempo senza amore,

lei con un altro tutto il tempo stava.

Acqua ce ne scorreva quella sera,

baciò la figlia, il cuore scuro scuro,

e poi partì per una vita nuova,

acqua che scendi, nave al porto stava.

Questa è una storia triste, ma sincera,

storia di una passione e tanto amore,

che spesso di durar non se ne cura,

acqua che scendi, vivere è tortura.